Çocukluğunda insana seçenekler sunulur.Mama masasında bi çocuk düşünün annesi ufak ekmek parçalarını,o kaşınan dişlerine dogru parmağıyla iteliyor.Bi yandan sofrada sohbetler konuşmalar var. E çocuk konuşana kadar her sofrada ''An-ne!'' ve ''Ba-ba!'' kelimeleri heceleniyor.Sonra çocuk birazdaha büyüyor bu sefer takım tutma sevdasından muhtemelen ;''Fenerbahçe mi, Galatasaray mı?'' gibi sorular soruluyor.Kim takımını seçerken aklı başındaydı ki, hangimiz kadroya bakıp takım seçtik. Teknik direktörün ne demek olduğunu bırakın doğru düzgün söyleyemezdik bile. Böyle bi durumda renklere bakardık ya da bi abimiz ablamız olurdu onun gazına gelirdik. Kendi seçimlerimizi yapamayacak yaşta olduğumuz durumlar var elbet ama bi seçim yapmak zorunda olmadığımızda bi seçime itilmek büyük pişmanlıklar doğurabilir.- .Rica ederim beni tercih yapmak zorunda bırakmayın artık.Eskiden olduğum gibi tepkisiz olmayabilirim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder