hikayesizleşme korkusu

İlkokulda anneler kız çocukların saçlarını böyle gere gere bi toplarlar.Sonra o saçı akşam açtıklarında o çocukların başında bi ağrı olur.Saçlarının diplerinde bi uyuşukluk,san ki bişeyler yürüyormuş gibi.İşte o acıyı bilenler anlar bi tek beni.Bi aşk acısı değil.Acı çektiğim yok sadece hikayesizleşmekten korkuyorum. Giderek sıradanlaşan; boyalı saçlı, pudra rengi elbiseler giyen ,büyük küpeleri olan eyeliner'ı gözünden gönlünden topukluayakkabıları eksik olmayan dünyanın genciyim ondan herhalde.